Beni bir gün ara olur mu? Aklına gelir gelmez, hiç düşünmeden.. Binbir çeşit sorular beyninde birikmeden.. Düşlenen hayallerin gerçek olabilmesi adına.. Hiçbirşeyi umursamadan.. Bir kez olsun gururuna yenilmeden.. Herşeyin düzgün gidebilmesi için.. Bu kahrolası kalabalık yalnızlığımızın sona ermesi için.. Birbirimize tekrar dokunabilmemiz, gülmeyi hatırlayabilmemiz için..
Beni bir gün ara olur mu?
Sadece hatır sormak için..
Betül GÜL
Başka bir ülkeye yerleşmem gerektiğini farkediyorum hep.. Değişik şehirlerde, yeni yeni insanlarla, farklı yerleri keşfetmek istiyorum. Hayat dolu olmak istiyorum hep.. Canlı, kanlı olup, dilediğimce eğlenip, coşmak istiyorum. Koşmak istiyorum uzaklara, çok çok uzaklara hep.. Aklımda soru işareti olmadan, uçsuz bucaksız deniz kıyısında koşmak. Sonra dönmek istiyorum son noktadan hep.. Dönüp baktığımda herşeyin değişmiş olduğunu görmek ve tekrar bu şehri yaşamak istiyorum.
Etraflıca kahkahalar atmak istiyorum hep.. Kimin ne düşündüğünü umursamadan gülmek istiyorum. Sonra ağlamak istiyorum hep.. İçimdeki dertleri söküp atarcasına, hıçkıra hıçkıra..
Görmek istiyorum geçmişimden birilerini.. Karşılarına geçip, “Nasılsın, ilkokula giderken kaldırımlarda birbirimizi kovaladığımız günlerden beri?” diye sormak istiyorum. Sonra dinlemek istiyorum onu, eskilerden bahsetmesini istiyorum. Mahallemi, çocukluğumu hatırlamak istiyorum..
Ortaokula giderken kullandığım ilk parfümü (Sunny Skies) yine kullanmak istiyorum hep.. Aynı evde, aynı odada, aynı eşyaları kullanmak istiyorum.. Ranzamın alt katındaki suntaya, kurşun kalemle yazdığım çocukluk aşkımın ismine bakarak uyumak istiyorum yine..
Ben çocuk olmak istiyorum. Bir telaşla uyanıp, geç kaldığım için utancımdan okula gitmeyip, annem anlamasın diye de kaçmak istiyorum bir alt mahalleye, bisiklet sürmeye..
(Çocukken bu bir sırdı oysa)
Betül GÜL
Bu defa aldığım bütün kararları tek tek uygulayacağımı bildirmek isterim zira bugüne kadar kendimi es geçtiğimi farkettim. Bilhassa özel konularda hiç olmadığım kadar istikrarlıyım. Ardımda bıraktığım kişiler, geçmişte vermiş olduğum kararlar için pişmanlık duymayacağım. Anlamam biraz uzun sürdü fakat bu kararları da zamanında ben verdim. Bir başkası asla adıma iş yapamaz ve sözünü geçiremez bana. Ben istemediğim sürece hiçbirşey olmayacağını farkettim. Birşeyi istediğim için nelerden vazgeçebileceğimi, istemediğimde ise neler yapabileceğimi farkettim. Kendi hayatım söz konusu iken sınırlarımı kendim çizebileceğimi, ne zaman ve hangi koşullarda bu sınırları kaldırabileceğimi farkettim.
Farkettim ki herkesin dünyası kendine dönüyor,
Farkettimki benim için önemli olan kişiler beni yeteri kadar önemsemiyor,
ve farkettim ki herkes ektiğini biçiyor.
Yoluma engel olanları bir bir kenara koyacağımdan emin olsun isterim herkes, zira hayatımdaki tek gerçeğin yine ‘ben’ olduğumu farkettim.
Betül GÜL
Herşeyden o kadar sıkıldım ki, bi yolunu bulup bırakmak istiyorum ardımda herkesi.. Bütün insanlar yoruyor beni sanki, baktıkça yoruluyor gözlerim. Ardını göremiyorum. Öylesine karamsarım ki hiçbirşeyden mutlu olamıyorum yada kimse beni mutlu edemiyor. Çok mu zor bu bilmiyorum. Ben ki küçücük şeylerden bile mutlu olabilen insan..
Kim, neden benim böyle içimi karartıyor?
Bilmiyorum şu an içinde bulunduğum durumun adını. Öylesine mutsuzum ki, mutsuzluğumdan başka hiçbirşey bilmiyorum. Sanki yaşanacaklar erteleniyor. Ve sanki bunu bir tek kişi yapıyor..
Betül GÜL
Özlediğim söylenebilir evet.. Ama kimi, neyi, hangi yaşanmışlıkları bilmiyorum.. Aynaya baktığımda gördüğüm sahte bir gülümseme, ardında kırık kalbim.. Herşeye rağmen böylesine ayakta kalabildiğime inanmak istemiyorum. Güçlü gibi görünsemde güçsüzüm aslında.. Daha çok kırılırım diye kimseye tanıtmıyorum kendimi.. İçimde yaşıyorum bütün hayal kırıklıklarımı, üzüntülerimi, sevgimi..
Deniz kenarından her geçişimde güneş yaksada tenimi, üşüyor yüreğim öylece, yalnız.. Yaşadığımız güzel günlerin hepsi deniz kenarında geçti seninle.. Topu topu iki, üç güzel şey yaşadık zaten neredeyse.. En son dolaşıyorduk sahil boyu.. Ellerin ellerimdeydi, yüreğimi ısıtıyordun.. Şimdi gözlerini bile göremez oldum bırak ellerine dokunmayı..
Acı veriyor bana yaşadıklarımız. Aşk bu muydu oysa.. Aşk gözlerinde buluşmak, ellerine dokunabilmek, sarılabilmekti doyasıya sana..
Sen gittin….
Hem öyle uzağa gittin ki aynı şehirde olsakta bi adım bile atamıyoruz birbirimize..
Arada devasa engeller olmasada, derin boşluklar var..
Bi adım atarsan boşluktasın..
Bi adım atarsam karanlıktayım…
Betül GÜL
