Herşeyden o kadar sıkıldım ki, bi yolunu bulup bırakmak istiyorum ardımda herkesi.. Bütün insanlar yoruyor beni sanki, baktıkça yoruluyor gözlerim. Ardını göremiyorum. Öylesine karamsarım ki hiçbirşeyden mutlu olamıyorum yada kimse beni mutlu edemiyor. Çok mu zor bu bilmiyorum. Ben ki küçücük şeylerden bile mutlu olabilen insan..
Kim, neden benim böyle içimi karartıyor?
Bilmiyorum şu an içinde bulunduğum durumun adını. Öylesine mutsuzum ki, mutsuzluğumdan başka hiçbirşey bilmiyorum. Sanki yaşanacaklar erteleniyor. Ve sanki bunu bir tek kişi yapıyor..
Betül GÜL
